كه خوانديتى بر ايشان قرآن ، وَ لكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ و ليكن ما فرستاديم به ايشان رسولان ، و تو را آورديم به آخر الزّمان تا تو بوى خاتم پيامبران . ( 45 ) وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الطُّورِ إِذْ نادَيْنا و تو « 1 » نبودى به كرانهء طور چون ندا كرديم موسى را ، و قيل ندا كرديم در اصلاب و ارحام امت « 2 » [ ترا ] ؛ وَ لكِنْ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ و ليكن خبر داديمت و اين رحمت است از پروردگار تو ، دلالت را بر درستى كار تو . لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ تا بترسانى قوم را كه نيامد به ايشان پيش از اين ترساننده ، و وحى رساننده ؛ يعنى تازيان ، تا پند گيرند بدين قرآن . ( 46 ) وَ لَوْ لا أَنْ تُصِيبَهُمْ مُصِيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ و اگر نه آن بودى كه اگر معجّل رسيدى عقوبت آنچه « 3 » كردند از كفر و عصيان ، پيش از فرستادن رسولان فَيَقُولُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا گفتندى اى پروردگار ما ، چرا نفرستادى رسولى سوى ما ، فَنَتَّبِعَ آياتِكَ تا متابعت كرديم « 4 » آيات ترا ، وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ و بودى « 5 » از گروندگان ، اگر نه اين بودى نفرستاديمى پيامبران . ( 47 ) فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنا چون آمد به ايشان حق از نزد ما يعنى مصطفى و قرآن ، قالُوا لَوْ لا أُوتِيَ مِثْلَ ما أُوتِيَ مُوسى گفتند چرا داده نشد مثل آن « 6 » معجزه‌ها كه داده شد موسى بن عمران ؛ أَ وَ لَمْ يَكْفُرُوا بِما أُوتِيَ مُوسى مِنْ قَبْلُ ا نه كافر شدند بدانچه « 7 » داده شد موسى پيش از اين ، قالُوا سِحْرانِ تَظاهَرا گفتند

--> ( 1 ) - ن : « تو » ندارد . ( 2 ) - اصل : از امت ، كه از دو نسخهء ديگر اصلاح شد . ( 3 ) - ن : آنج . ( 4 ) - ن و ت : كرديمى . ( 5 ) - ت : بوديمى . ( 6 ) - ن : اين . ( 7 ) - ن : بدانج .